จิตวิทยาบริหารคน ฉีกกฎทุกตำรา แก้ทุกปัญหาแบบ Copper

จิตวิทยา บริหารคน ฉีกกฎในตำรา ขจัดทุกปัญหาเรื่องคน!

Copper จิตวิทยาบริหารคน ฉีกกฎในตำรา ขจัดทุกปัญหาเรื่องคน!

พนักงานโกง บริการแย่ ไม่พัฒนาตัวเอง ลาออกบ่อย ทำงานไม่เต็มที่ ขาด ลา มาสาย ทะเลาะกัน ทำงานพลาดบ่อย ไม่รับผิดชอบ ใครเจอปัญหาเหล่านี้บ้าง? มาดู จิตวิทยาบริหารคน และวิธีแก้ปัญหาของพี่เกษม กุนซือใหญ่แห่ง Copper International buffet กัน

เพราะที่นี่ขึ้นชื่อว่าเป็นสังคมการทำงานร้านอาหารที่ดีที่สุด พนักงานมีความสุข บริการเยี่ยม เราถอดบทเรียนการใช้หลัก จิตวิทยาบริหารคน ของพี่เกษมออกมาได้ 5 ข้อห้ามหลักๆ ซึ่งแทบทุกข้อฉีกทุกกฎในตำราก็ว่าได้ !

1.อย่าขี้เหนียว! อยากได้คนดี คนเก่ง ต้องกล้าจ่าย !

“ตำราส่วนใหญ่บอกว่าต้นทุนพนักงานไม่ควรเกิน 15 – 20% แต่เวลาพี่จ้างพนักงาน ต้นทุนเป็นเรื่องสุดท้ายที่พี่นึกถึงเลย ไม่เคยมีกฎเกณฑ์ตายตัวว่า ต้องทำงานกี่เดือนถึงได้ขึ้นเงินเดือน หรือต้องปรับเงินเดือนปีละกี่ครั้ง

ถ้าเราเห็นแววว่า เฮ้ย! เด็กคนนี้ทำงานดี โอเคมาก เราขึ้นเงินให้เลย เพราะถ้าเรามัวแต่รอสิ้นปีตามกฎ ถ้ามีที่อื่นที่ได้เงินมากกว่าแค่เดือนละ 2000 บาท คุณเสียคนดีๆ ไปเลยนะ

และไม่ว่าร้านจะขาดทุน – กำไร เราต้องขึ้นเงินเดือน ต้องมีโบนัส เพราะเรารู้ว่าทั้งปี เขาหวังแค่นี้แหละ ได้จับเงินก้อน คุณต้องลองมาชั่งน้ำหนักกัน เงินเท่านี้ แต่เทียบกับงานที่เขาตั้งใจทำมากทั้งปี เขาทำเงินให้คุณได้มากกว่าแน่นอน”

เกษม Copper

2. อย่าปล่อยให้ลูกน้องจัดการปัญหาเรื่องคน เราต้องดูแลเอง

“สิ่งสำคัญของการบริหารคนคือ เราต้องเข้าใจมนุษย์ เข้าใจความต้องการของเขา คนทำงานมีแค่ 2 อย่างหลักๆ ที่อยากได้ หนึ่งคือ เงิน สอง คือ บรรยากาศการทำงานที่ดี ถ้าเขาได้สองสิ่งนี้ ยังไงเขาก็อยู่กับเรา

เจ้าของร้านส่วนใหญ่เวลาเจอปัญหาเรื่องพนักงาน ชอบส่งให้หัวหน้าพนักงานไปเคลียร์ เพราะมันเป็นงานที่คุณไม่อยากทำ เป็นปัญหาจุกจิก แต่อย่าลืมว่าลูกน้องเขาอาจจะไม่ได้เข้าใจปัญหาเหมือนคุณ มาตรฐานการทำงานก็ไม่เหมือนคุณ วิธีการแก้ปัญหาก็ไม่เหมือนคุณ

ฉะนั้นถ้าพี่สังเกตเห็นว่ากำลังจะมีปัญหา เช่น มีเจ้าพ่อ เจ้าแม่ แบ่งพรรค แบ่งพวก เด็กของคนนั้น เด็กของคนนี้ พี่จะเรียกมาคุยเองทันทีเลย เราต้องปราบตั้งแต่ต้น จะปล่อยไม่ได้

พี่ยอมรับว่าตัวเองดุ ถามว่าทำไมต้องดุขนาดนี้ เพราะเรารู้ว่าถ้าเราปล่อย ปัญหามันเกิดแน่ องค์กรไปต่อไม่ได้

3. อย่าสอนให้เขาเป็นลูกจ้าง แต่จงสอนให้เขาเป็นหัวหน้า

สิ่งที่เราสอนพนักงานเสมอคือ เราสอนให้เขาเป็นหัวหน้า ไม่ได้สอนให้เขาเป็นลูกน้องตลอดชีวิต ไม่งั้นคุณก็ต้องสอนเขาตลอดไป ต้องสั่งเขาตลอดไปและก็เหนื่อยตลอดไป แต่ถ้าเราสอนให้เขาโตขึ้น สุดท้าย เขาก็จะทำงานเก่งขึ้น คุณก็สบาย

ทุกวันนี้ผู้ช่วยผู้จัดการของพี่ ก็เคยเป็นเด็กวิ่งอาหาร อยู่ในตำแหน่งต่ำสุดในร้านมาก่อน พนักงานรปภ. ก็เลื่อนมาเป็นเชฟ เด็กพาร์ทไทม์ที่ตอนนี้เคยเก็บจาน เราเห็นแววว่าเขามีไหวพริบ เราก็จับมาให้เป็นพนักงานดูแลเรื่องตัวเลข เรื่องสต๊อก ดูงานหลังร้าน

4. อย่าใส่ใจแค่เรื่องงาน เรื่องส่วนตัวก็ต้องดูแล

“เจ้าของร้านหลายคนไม่ค่อยให้ความสำคัญกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เรื่องความเป็นอยู่ บ้านอยู่ที่ไหน ครอบครัวทำอะไร พี่ถามหมด คนไหนบ้านอยู่ไกล เห็นนั่งรอรถเมล์อยู่ ถ้าพี่ว่างก็ไปส่ง เพราะว่าเรารู้ว่าถ้าเขากลับเอง กว่าจะถึงนานแน่ จะนั่งแท๊คซี่ ก็ 200 – 300 บาท แค่ค่ารถไป – กลับก็ไม่เหลือแล้ว พี่ไม่มีตังมาก่อน เลยเข้าใจ

อาหารของเราเลี้ยงอย่างดี วันไหนลูกค้าเยอะ เหนื่อยมาก ก็ปิดร้านเลี้ยง ให้เขากินอาหารในร้าน และเขาจะกินแค่พออิ่ม ป้องกันการขโมยได้ ที่ร้านนี้ไม่เคยเจอปัญหาเรื่องขโมยหรือทุกเดือนพี่จะพาน้องๆ ไปดูหนัง ไปกินข้าว คนเหนื่อยก็อยากพักผ่อน อยากผ่อนคลาย บรรยากาศการทำงานมันก็จะดี”

5. อย่าเอาแต่ออกกฎ แต่ต้องทำให้เขามีส่วนร่วม

การทำงานที่นี่ เราไม่เอาแต่ออกกฎเองว่าต้องทำอะไร ยังไง เราให้เขาเขียนขั้นตอนการทำงานมาเอง ให้เขาใช้เวลานั่งเขียน แต่ละแผนก เดือนนึงเลยว่าหน้าที่ของตัวเองต้องทำอะไรบ้าง เราก็ให้หัวหน้าไปคุม เขียนผิด ก็ทำใหม่

สุดท้ายเราก็ได้ SOP (Standard Operation Procedures) เป็นคู่มือการทำงานของร้านที่ทุกคนมีส่วนร่วม แน่นอนว่าการที่เราเขียนให้ง่ายกว่า ทุกอย่างจบ ไม่ต้องเสียเวลา แต่ทุกอย่างมันถูกบังคับ ทุกคนก็เป็นเหมือนหุ่นยนต์ ไม่มีความรู้สึกนึกคิด ทำตามคำสั่งอย่างเดียว แต่พอเขาเขียนเอง เขาถึงรู้ว่า แต่ละขั้นตอนมันต้องทำ มันสำคัญ เพราะมันออกมาจากตัวเขาเอง

หลังจากรู้หลักการบริหารพนักงานของพี่เกษมไปแล้ว มาฟังความรู้สึกของพนักงานในร้านที่ได้ทำงานกับ Copper กัน

การะเกด สิริวรามาศ (ต้นหลิว)

หนูเคยทำงานมาหลายที่ แต่ที่นี่ไม่เหมือนที่อื่น รู้สึกว่าสนุก มาทำงานไม่ได้รู้สึกเหนื่อย เหมือนมาเจอเพื่อนๆ แถมยังได้เงินด้วย หัวหน้าก็เหมือนเป็นพี่ ผู้จัดการก็เป็นเหมือนพ่อ เราคุยกันได้หมด ช่วยเหลือกัน ทุกคนเหมือนครอบครัว

ถึงเราจะเป็น Part Time ก็รู้สึกว่าต้องทำงานให้เต็มที่ เพราะเขาก็จ่ายเงินให้เราเหมือนกัน ลูกค้ามาที่ร้าน เขาแยกไม่ออกหรอกว่าใครเป็นประจำ ใครเป็น Part Time เขาก็ต้องคาดหวังว่าจะได้รับบริการที่ได้มาตรฐานเดียวกัน ฉะนั้นเราก็เลยรู้สึกว่าต้องทำงานให้ดีที่สุด

ธัญพร สังวรราชทรัพย์ (น้ำฝน)

หนูเพิ่งมาทำงานที่นี่ได้ 3 เดือน แต่ได้เรียนรู้อะไรเยอะมาก ได้รู้ว่าต้องเสิร์ฟยังไง เข้ากับลูกค้ายังไง รับออร์เดอร์ยังไง หนูรู้สึกว่าสังคมการทำงานที่นี่ดีมาก พี่พนักงานก็ดี พี่เกษมก็ใจดี ทุกคนช่วยเหลือกัน เป็นจุดที่ทำให้เราอยากมาทำงาน

พี่เกษมเป็นคนระเบียบเยอะ แต่เพื่อร้าน เราก็เข้าใจ หลังเวลางานเขาก็ใส่ใจพนักงาน บางครั้งเรากลับบ้านดึก เขาก็ไปส่งที่บ้าน พอมันเริ่มด้วยการให้ เริ่มจากการใส่ใจ เราก็รู้สึกว่าต้องให้ตอบ ถ้าพี่เกษมใส่ใจเรา เราก็ใส่ใจกับงานต่อ ใส่ใจลูกค้าต่อ เพื่อตอบแทนสิ่งที่เขาให้มา


“กลยุทธ์บุฟเฟ่ต์ เผยเคล็ดลับ ทำบุฟเฟ่ต์ให้มีกำไร รุ่นที่ 2”
.
++แชร์ทุกปัญหาที่ร้านบุฟเฟ่ต์ต้องเจอ++

++เผยทุกเคล็ดลับที่จะช่วยให้ร้านอยู่รอดและมีกำไร++
.
จาก 3 เซียน ธุรกิจบุฟเฟ่ต์ ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในยุคนี้!
.
คุณธนพงศ์ วงศ์ชินศรี เจ้าของร้าน Penguin Eat Shabu
คุณสุรเวช เตลาน เจ้าของร้าน Mo-Mo Paradise
คุณเกษม สัตยารักษ์ General Manager ร้าน Copper International Buffet

รายละเอียดเพิ่มเติม
http://amarinacademy.com/1193/course/buffet-course/

เรื่องแนะนำ

ส่วนผสมของ SOP กับวิธีทำคู่มือ ง่ายๆ ใครๆ ก็ทำได้

ส่วนผสมของ SOP ที่ดี และวิธีทำคู่มือมาตรฐานสำหรับร้าน อย่างง่ายๆใครก็ทำได้! ตามสัญญาจากบทความที่แล้วที่ผมได้พูดถึง เจ้า SOP (Standard Operating Procedure) หรือ “คู่มือร้านอาหาร” ว่ามันมีความสำคัญอย่างไร และ อุปสรรคของเจ้าของร้านคืออะไร .. แล้วควรมีมุมมองยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี้กันไปแล้ว  วันนี้ผมขอแนะนำเรื่อง ส่วนผสมที่ดีสำหรับ SOP ว่ามีอะไรบ้าง สำหรับคนที่สนใจทำเจ้าคู่มือนี้ จะได้มี “ตัวชี้วัด” ง่ายๆ ไว้ใช้เป็น Benchmark หรือตัวเปรียบเทียบกันนะครับ…ไปดูกันเลย 1.ต้องสื่อสารอย่างเข้าใจง่าย และ เหมาะกับพนักงานทุกประเภท  เพราะไม่ใช่ทุกร้านที่จะมีโอกาสจ้างทีมงานเรียนจบมาจากสถาบันสอนทำอาหาร หรือมีประสบการณ์การทำงานร้านอาหารมาหลายปีแล้ว มาสมัครร้านเรา ส่วนใหญ่ที่ร้านผมเจอ จะเป็นญาติห่างๆ ของแม่บ้าน ,น้องๆ AEC หรือไม่ก็เป็น พาร์ทไทม์ วัยเรียน ที่อยากจะมาหาประสบการณ์กัน ร้านอาหารหลายๆ ร้านคงจะเข้าใจกับ ประโยคที่ว่า “พนักงานดีๆ หายาก” หรือ “อยู่ไม่ทน” มากที่สุด นั่นจึงเป็นสาเหตุที่ “คู่มือร้านอาหาร” เหมาะกับ […]

กรณีศึกษา แค่การสั่งเมนู อาจทำให้ลูกค้ารู้สึก “เสียหน้า” เพราะความเข้าใจไม่ตรงกันกับร้าน

กรณีศึกษา แค่การสั่งเมนู อาจทำให้ลูกค้ารู้สึก “เสียหน้า” เพราะความเข้าใจไม่ตรงกันกับร้าน แชร์ประสบการณ์โดยสมาชิกกลุ่ม “คนบ้ากาแฟ” พร้อมรวมคำแนะนำต่าง ๆ ที่น่าสนใจ แอดได้ไปเจอ Topic หนึ่งในกลุ่ม “คนบ้ากาแฟ” แล้วเห็นว่าน่าสนใจมาก ๆ นั่นก็คือเรื่อง ความเข้าใจของลูกค้า กับคนขายกาแฟ ที่บางครั้งอาจจะต่างกัน ทำให้เกิดความสับสนหรือเข้าใจผิด นำไปสู่การทำเครื่องดื่มที่ไม่ใช่แบบที่ลูกค้าสั่ง หรือไม่ตรงกับที่ลูกค้าอยากได้ แต่เจ้าของร้านจะสื่อสารอย่างไร ไม่ให้ลูกค้ารู้สึก “เสียหน้า” ล่ะ ? ซึ่งสำหรับปัญหาความเข้าใจของลูกค้ากับคนขายกาแฟที่บางครั้งอาจจะต่างกันนั้น ได้มีผู้ประกอบการร้านกาแฟท่านหนึ่งได้มาแสดงความคิดเห็นเชิงแนะนำได้อย่างน่าสนใจว่า “ความเข้าใจของลูกค้ากับคนขายกาแฟมักจะต่างกัน แต่หากลูกค้าเอื้อนเอ่ยออเดอร์ใด ที่เราคิดว่าชื่อไม่ถูก เราแค่ทวนออเดอร์และส่วนผสมก็พอ อย่าทำให้ลูกค้ารู้สึกเสียหน้า ลูกค้าบางท่านอาจจำชื่อมาแค่นั้น หรือไม่ได้เข้าร้านกาแฟบ่อยๆ และเขาไม่ต้องการให้เราสอนเขา 1.ถ้าลูกค้าสั่งเครื่องดื่มไม่หวาน เราแค่ทวนว่าไม่หวานเลยหรือใส่นิดหน่อย 2.ถ้าลูกค้าสั่งเอสเพรสโซ่ร้อนใส่น้ำเยอะ ๆ ถ้าเขาไม่ได้เรียกอเมริกาโน่ ก็ไม่เป็นไร ทำให้เขานะ มันเหมือนกัน 3.คาปูชิโน่ไม่ใส่ฟองนม ไม่ใส่ช็อคโกเลต ก็แค่ตอบว่า ค่ะ แล้วถามว่า “หวานปกติไหมคะ” ตอนวัยรุ่นเคยสั่งชาเขียวปั่นร้านหนึ่ง เขาบอกไม่มีค่ะ มีแต่ […]

5 แนวทางลดต้นทุนวัตถุดิบ ในวันที่อะไรๆ ก็ขึ้นราคา วิกฤตของแพง จะให้ขายแบบเดิมคงไม่ไหว

5 แนวทาง “ลดต้นทุนวัตถุดิบ” ในวันที่อะไรๆ ก็ขึ้นราคา วิกฤตของแพง จะให้ขายแบบเดิมคงไม่ไหว เมื่อเกิดวิกฤตของแพง วัตถุดิบขึ้นราคา จนบางทีทำให้ทุกคนรู้สึกว่าจะแบกรับต้นทุนที่สูงขึ้นไม่ไหวแล้ว แต่จะปรับราคาก็กลัวลูกค้าไม่ซื้ออีก เรียกได้ว่าเป็นสถานการณ์ที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออกของคนทำร้านอาหารมาก ๆ แต่ทั้งนี้ก็ใช่ว่าจะไม่มีวิธีรับมือกับวิกฤตนี้เลย เพราะฉะนั้นลองมาดูแนวทางในการบริหารจัดการร้านเพื่อ ลดต้นทุนวัตถุดิบ รับ “วิกฤตของแพง” แล้วนำไปปรับใช้กัน! 1.ลองทานเมนูนี้ไหมคะ ? . หนึ่งในวิธีที่สามารถช่วยลดต้นทุนได้ ในวิกฤติที่ของแพงนั้นก็คือ การเชียร์ขายเมนูอื่นแทนเมนูที่มีส่วนประกอบของวัตถุดิบที่มีราคาแพง อย่างเช่นในกรณีที่หมูแพง เมื่อลูกค้ามาสั่งอาหาร เราอาจใช้วิธีการเสนอขายเมนูอื่น ๆ ให้ลูกค้าเกิดความสนใจ และอยากจะสั่งเมนูอื่นมากกว่าเมนูที่ทำจากหมู โดยอาจทำการเสนอขายในแง่ของเมนูแนะนำ เช่น เมนูแนะนำของร้านเราจะเป็นปลาทอดน้ำปลา แกงส้มแป๊ะซะ ไก่ทอดกระเทียม หรืออาจเป็นการทำโปรโมชั่นกับเมนูนั้น ๆ เช่น การจัดเป็นเซ็ต แถมน้ำ เป็นต้น . 2.ของใหม่จากของเดิม . ลองย้อนกลับมาดูว่าวัตถุดิบที่เรามีอยู่หรือวัตถุดิบที่ลูกค้าไม่ค่อยสั่งอันไหนบ้าง ที่สามารถจับมารังสรรค์เป็นเมนูใหม่ได้บ้าง เช่น ปลาทูน่า แทนที่เราจะเสิร์ฟแค่สลัดทูน่าเพียงอย่างเดียว ก็ลองคิดเมนูใหม่ ๆ เพิ่มเติม เช่น ยำทูน่า […]

รีวิวร้านอาหารแบบไหนให้เข้าถึงใจสายกิน !

รีวิวสายจิ้น…สร้างจินตนาการให้มากที่สุด เมื่อพูดถึงการรีวิวร้านอาหาร หลายคนคงนึกถึงการรีวิวด้วยภาพเป็นอันดับแรก แต่เชื่อไหมว่าคุณสามารถเรียกลูกค้าให้ต่อคิวหน้าร้านได้โดยที่ไม่ได้มีการโพสต์รูปอาหารใด ๆ ด้วยซ้ำ เพียงแค่ทำให้เขาจินตนาการถึงอาหารของคุณ  ยกตัวอย่าง เช่น ร้านของคุณกำลังจะทำเมนูใหม่ซึ่งเป็นเมนูที่ขายรสชาติที่เผ็ดร้อน อาจเลือกใช้ภาพสีหน้าของคนที่เกิดจากการกินอาหารจานนั้น และเลือกใช้ภาพสีหน้าที่บอกระดับความเผ็ดในระดับต่าง ๆ  คนที่ได้เห็นภาพจะเกิดความรู้สึกสนใจ คิดว่าเมนูนี้จะเผ็ดขนาดไหน และต้องการเปรียบเทียบระดับความเผ็ดเมื่อได้กินเมนูนี้ด้วยตัวเอง ยิ่งคุณสามารถสร้างจินตนาการขึ้นในหัวของคนได้มากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งสร้างความรู้สึกคาดหวังที่จะสัมผัสของจริงได้มากขึ้นเท่านั้น อีกหนึ่งรูปแบบในการสร้างจินตนการที่นิยมในปัจจุบันก็คือ  Content ประเภทร้านลับ เมนูลับที่ไม่บอกว่าเป็นเมนูอะไร หรือการรีวิวการกินหน้ากล้องของยูทูเบอร์เกาหลี   รีวิวสายยั่ว…ยั่วเก่งด้วยภาพ กูรูด้านการทำตลาดร้านอาหารให้ทรรศนะว่า การทำร้านอาหารให้น่าสนใจไม่ต่างอะไรกับการยั่วให้คนมาจีบ ขั้นตอนแรกก็คือ การสร้างเสน่ห์ให้ร้านอาหารของตัวเองออกไปยั่วลูกค้าให้มากที่สุด ไม่ว่าจะเป็นรูปภาพอาหารที่น่ากินที่สุด เสียงของอาหารที่แสดงให้เห็นถึงความกรอบ ซึ่งสามารถทำได้ทั้งรูปแบบภาพนิ่งและวิดีโอ  ที่จะสามารถทำให้ลูกค้าเกิดความต้องการ ไม่ว่าจะเป็นอยากกิน หรือถ้าร้านสวยมาก ๆ มีมุมถ่ายภาพเยอะ ก็ต้องนำเสนอภาพที่ทำให้ลูกค้าต้องการมาถ่ายรูปในจุดที่สวยที่สุดของร้านของคุณ   รีวิวสายเล่า…จีบให้ติดด้วยเรื่องเล่า             ถ้าภาพสวย ๆ คือยั่วให้อยากรู้จัก เรื่องที่เล่าคือการจีบลูกค้าให้ติด  เพราะคนไม่ได้มาร้านอาหารเพียงเพื่อ ‘กิน’ เพียงเท่านั้น แต่หมายถึงประสบการณ์รอบด้านที่จะทำให้ลูกค้าได้รับกลับไป ร้านอาหารที่เก่งในการเล่าเรื่อง นอกจากจะสร้างมูลค่าให้เกิดกับสินค้าที่ขายได้แล้ว ยังทำให้เกิดการติดตามในด้านเนื้อหาอีกด้วย นอกจากจะนำจุดขายของร้านมาสร้างเรื่องเล่าในการรีวิวแล้ว คุณต้องคำนึงถึงกลุ่มเป้าหมายหลักของร้าน เพื่อเลือกรูปแบบของการเล่าที่สอดคล้องกับความสนใจ […]

Follow Me

Contact

เว็บไซต์ : amarinacademy.com
บริษัท เอเอ็มอี อิมเมจิเนทีฟ จำกัด
ในเครือ บริษัท อมรินทร์ คอร์เปอเรชั่นส์ จำกัด (มหาชน)
Tel : 02-422-9999 ต่อ 4662 หรือ 4669, 092-254-0742
Email : amarin.academy@gmail.com

ติดต่อแจ้งปัญหาหรือร้องเรียน
02-422-9999 ต่อ 4180
(จันทร์ – ศุกร์ เวลา 09.00 – 18.00 น)
bdcx@amarin.co.th

สนใจลงโฆษณากับเว็บไซต์ Amarin Academy
Tel. 081-664-0666, 091-729-8060
E-mail : sineenart_ya@amarin.co.th

© COPYRIGHT 2026 AME IMAGINATIVE COMPANY LIMITED.